Mirjam Slokker

Coaching en blogs

De kunst van het kiezen

Mogelijkheden zijn fijn. Toch? Ik ken weinig mensen die het lekker vinden om vast te zitten. En toch hebben we keuzestress. Ik heb het niet over de duivelse dilemma’s die terecht zorgen voor slapeloze nachten. Ik heb het over de relatief onschuldige keuzes. Die zorgen voor stress.

Voorbeeld: een bruiloft. Het is niet niks om eeuwige trouw te beloven aan één persoon. Maar hé, er is liefde en vertrouwen. Besluit genomen. Vervolgens is er maandenlang dikke stress over de juiste locatie, de taart, de gastenlijst en de kleur van de servetten…

Mij overkomt het uiteraard ook. Een kleine keuze kan in mijn hoofd megacomplex worden. Een soort soep van onderlinge afhankelijkheden, ‘what if’-scenario’s, complottheorieën en onduidelijke kansen die ik echt niet mag missen. Na enige studie van dit merkwaardige fenomeen weet ik wat bij mij de triggers zijn. Ik heb ofwel de verkeerde motivatie voor de keuze, ofwel de verkeerde verwachting van de keuze.

Een verkeerde motivatie is bijvoorbeeld ontevredenheid. Omdat ik even niet blij ben op werk- of relatievlak, denk dat ik iets anders moet. Mijn hoofd vindt het tijd voor actie, maar ik kan niet goed voelen wat ik moet doen. Dit interne conflict geeft onrust. En onrust is geen fijne voedingsbodem voor besluitvaardigheid. Maar het is ook een welkome waarschuwing. Want blijkbaar probeer ik een antwoord te geven op de verkeerde vraag. De vraag is niet wat ik moet doen om uit de situatie te komen. De vraag is hoe ik me beter kan voelen in de huidige situatie. Zodat ik kan kiezen vanuit vrije wil in plaats van onvrede.

Een verkeerde (lees: te hoge) verwachting van een keuze maakt het kiezen ook moeilijk. Want wat nou als het toch tegenvalt? Als het toch niet die superoplossing is? Die op alle vlakken zorgt voor versnelling, vervulling en ultiem geluk? Tot in de lengte der dagen? ‘Hoop is uitgestelde teleurstelling.’ Als je jezelf op die gedachte betrapt, is het tijd voor een beetje relativering en lef.

Het zou wat zijn zeg. Als één keuze alles verandert. Het kan wel. Maar meestal zijn het vele kleine stapjes in de goede richting, die achteraf gezien een grote verschuiving in gang zetten. En met iedere keuze zet je zo’n klein stapje.

Vraag jezelf dus niet wat de beste keuze is, maar wat je nodig hebt om te durven kiezen. Repareren kan altijd. Mocht het nodig zijn. Everything is figureoutable. Hoppa! Rode servetten. En of je ‘ja’ zegt, zie je op de grote dag zelf wel.